oddaję ci
wszystkie swoje tajemnice
przystanki na moście poniatowskiego
i ten każdy moment

w którym nie chce mi się
żyć

patrzę
jak twoje piersi
się układają
do snu

jak zawijasz włosy na palec
kiedy przynoszę
zaklęcia

jestem
na każde twoje pstryknięcie
gotowy

przenieść cię nieśmiało
przez największą kałużę
żebyś tylko była

szczęśliwa

a potem rozmawiam z psem
firanką i pralką
że to się nie dzieje

to nie może być
prawda

że pozbawiasz mnie tylko
godności męskości
i dumy
















































































kiedyś byłaś michałem