tęsknię Synu za wiosnami
których dni były całkiem nasze

chciałam pokazać Ci piękno świata
w czerwcowych porankach
i czerwonych wieczorach

choć czasem padał deszcz

nie był bardziej mokry od miłości
w tym stanie skupienia
gdy skraplała się
ze mnie - w Ciebie
wilgocią warg w czułym pocałunku
łzami matczynego wzruszenia
i każdą kroplą mleka

potem mówiłam
podnieś głowę, stań do walki
o to co kochasz i o swoje lepsze jutro
dziś powiedziałeś
mamo wstałem, muszę iść, wzywają
walczyć o nasze wartości
o być lub nie być przyszłych pokoleń
mamusiu
idę zdobywać, nie ginąć

lecz kto wie co zdarzy się po drodze
i czy jeszcze kiedyś będzie nam wolno
wspolnie na obiad zjeść rosół

nie po to Cię Synku rodziłam
by teraz oddać







































































































Twojej żonie