nawet trochę mi szkoda
że jak za dotknięciem
czarodziejskiej różdżki
przez zaprzyjażnionego
mistrza radiescezji
przestałam cię kochac
tak samo szybko i nagle
jak wcześniej zaczęłam

będąc kiedyś ciągle blisko
i na wyciągnięcie twojego palca środkowego
tak ładnie zgłupiałam jeszcze nie na stare
wzdychając po niemiecku do wykrochmalonego jaska
kiedy mnie zostawiałeś z rozłożonymi udami
gotową na jeszcze jedną powtórkę z rozrywki

stojąc już tylko na własnych
całkiem nie miękkich w kolanach nogach
czasem dosięga mnie przebłyskująca mysl
że może już nigdy nie zdarzą mi się
takie chwile pełne namiętności


























z sześciocentymetrowym penisem