miasto mam u stóp
patrzy na mnie z czułością
wypłycam oddech próbując objąć
każdy uliczny kamień
każdy podmuch wiatru
wszystkich przechodniów

szukam domu w sobie
plączę nici które łączą mnie ze światem
zło jest bliżej niż kiedykolwiek
a mimo to staję się przezroczysty
i nietykalny

otulony znajomymi dźwiękami
szczekaniem psa
radosnymi krzykami bawiących się dzieci
widzę jak horyzont zbliża się nieuchronnie
i już wiem że dopełnił się czas



























na Golgocie