straciłeś węch odkąd nie śmierdzę
straciłeś wzrok
nie widzisz poza mną kwitnących słoneczników
straciłeś smak wpatrując się w moje puszyste ciało

o mnie prostej wiesz wszystko
jesteś na tyle wykształcony
aby mnie rozbierać bez użycia rąk
najnowszą analizą

przekonałeś mnie
jesteś uczuciowym człowiekiem
uwielbiasz jak nikt inny
z każdym następnym oddechem mocniej

nie powtarzaj
nie wymagam dowodów
nie przynoś mi rzodkiewek na pęczki

czuję się bezpieczna
w tym zagubionym świecie
ale nawet kiedy za dnia cię nie widzę
a ciebie tęsknota zżera w mozolnej pracy
to dzięki tej miłości jest mi łatwiej
















































































































się puszczać