kiedy lekką ręką odsunę na bok
te najbardziej palące priorytety
to dostaję małpiego rozumu
i rzucam niedojrzałymi bananami
dokąd mi się film nie urwie
w moim nowym cyfrowym aparacie

zaraz potem jak szalona cię całuje
dopóki nie zaczniesz wyłapywać jak karp
całego ciekłego azotu z powietrza
taki rozanielony zwarty i gotowy
szepcząc mi do odstającego ucha
że nic więcej do szczęscia
już nie jest ci potrzebne

a na koniec tak dla równowagi zachowania
wpadam w dołek przez ogrodnika wykopany
zamiast dzikiej czerwonej róży bez kolców
która zwiędła nie dochodząc z pąkiem
gdzieś przy liściu na boku łodygi

od tegorocznego gorącego lata
wyznaję jak w kościele zasadę
że dzisiaj muszę zrobić wszystko
aby jutro móc nie robić nic




























z dodatnim HIV