nie mam nic przeciwko kobietom
o tęgich udach i płaskich aspektach
o horyzontach co się ciągną linią bioder
w koronkową łamaną francuzczyznę
akcentem na pierwszą (lepszą)
samogłoskę

nie mam nic przeciwko mężczyznom
o oczach z sutkami zamiast źrenic
dla bezpodstawnych zatrzymań na kwestii
wysuń język - possij

nic przeciwko słowom
(prze)rzucanym na wiatr z honoru
praworządnym chętnym lewostronnym jednokierunkowym
martwym naturom i żywym
jakby na przekór sobie
podobnym do mnie konsumentom

teorii że świat to śmietnik
co sam się z nudów rozpieprza































































































































dekalogiem