za wszystkie kolejne dni i noce
kiedy mogłem być dla ciebie z tobą
za lata co minęły nie wiedzieć kiedy
i te wszystkie małe błahe rzeczy

za to że na twój widok
wciąż szybciej bije mi serce
i wspólną kawę co rano
gdy świt się wymilcza niespiesznie

za synów z piłką pod blokiem
i to jak pięknie tłumaczysz
że nie sztuką jest życie trwonić
a mając xbox’y i smartfony

za twoją akceptację
braku urlopu i tego lata
za półuśmiech kiedy pocieszasz
że listopad na mazurach tak piękny

za kromkę chleba do zupy co wieczór
i że zbyt długo się nie gniewasz
a przede wszystkim za to że dla ciebie
nie muszę być nikim więcej

niż tym kim jestem













































































































szefie