wkładając wymanicurowany palec
w moją niedogotowaną jeszcze
zabielaną pomidorową ze świderkami
wtykasz nos do słoika z małosolnymi sprawiając
że ciągle nie mogę o tobie zapomnieć

snujesz się jak smród po gaciach
zbyt obcisłych i niedopuszczających
przypadkowej wycieczki autokarowej
niedbale podkreślając swoją obecność
wczorajszym błotem z wypastowanych butów
na mojej wypielęgnowanej desce barlineckiej

czasem gdy myśl mam przelotnie błyskotliwą
zastanawiam się stawiając oczy
w słup soli jodowanej prosto z wieliczki
czego ty jeszcze możesz chcieć ode mnie
nie zostawiając odłogiem i w spokoju świętym

odnoszę nieodparte ręką wrażenie
że pomiędzy nami walczącymi tygrysami
zdarzyło się już wszystko co miało
chociaż przecież wcale nie musiało
i ty wziałeś sobie większość z tego
co posiadłam najlepszego
razem z całą resztą ze stówy






























komorniku sądowy