uwierz,
nie istnieje kres
naszej wędrówki.

gdzieś w poczekalni
zatrzymamy się wszyscy,
równi bez imion
święci parweniusze.

Bóg,
On sprawiedliwy,
w akcie miłosierdzia
nie odbierze nam wolnej woli.

między błyskami plejad i hiad,
zbuntowany
czujesz zapach materii.

zastanawiasz się,
czy wierzyć w prawdę
o sensie istnienia.

w moim domu 
na dębowej półce,
obok starego zegara 
zamieszkały

upadłe anioły.