BOCIAN 2
Ksiądz z gosposią baraszkował
(trójkę dzieci już wychował!),
Już miał skończyć, lecz nie zdążył,
Widząc, że znów bocian krąży

I dzieciątko niesie w dziobie,
To, które księżulo robi...
Rzucił gospodyni stówkę,
Porwał z szafy dubeltówkę

I wygarnął do bociana
Wrzeszcząc: - Twoja mać czesana!
Zatłuką mnie parafianie,
A więc spadaj stąd bocianie,

Leć gdzie wiejskie są chałupy,
A mnie nie zawracaj dupy.
Więc się bocian zaczął śpieszyć
A ksiądz dalej poszedł grzeszyć.