Czemu drzesz mordę, gdy wracam po pracy,
przecież masz zawsze wyżerkę na tacy,
masz własny kącik, świeże żarcie, picie,
inne by chciały, mieś tak fajne życie,

ale bywają więzione w niewoli.
Wydaję kasę i trochę mnie boli,
że brak ci taktu czy przyzwoitości,
że klniesz jak widzisz, w moim domu gości.

Wciąż cię pouczam, mówię o kulturze
(jestem światowcem na emeryturze),
ale mnie razi, twoje zachowanie,
gdy rzucasz mięsem, jak szewc – widząc panie.

Jutro cię wezmę do kolegi – księdza,
co salcesonem demony wypędza,
niech cię nauczy słów dobra, pokoju,
zamiast – ty szmato, albo głupi gnoju










































































































papugo