mało i blado goreje widok zza szyby

krystalizuje myśli, wykluwa chłodem okruchy rzeczywistości

skóra parzy,

dotknąć policzkiem szpilek na murach,

posypać topniejącymi resztkami rozpalone czoło

struga spływa po dłoni, staje się epicentrum myśli

jak dziś trudno o plaski realizm


śniłam dziś w nocy?

może wciąż śnie bo nie czuje pod dotykiem rozognionych tętnic

ciało tylko lekko pulsuje w rytm wdychanego dymu

może wciąż śnie

nie mogę się zgubić wśród arterii miasta

droga zawsze prowadzi w to samo miejsce

zamknięte powieki, zwiastowałyby labirynt

otwarte tylko smutny asfalt

-Poproszę Marlboro, nie twarde miękkie aby dopełnić reminiscencji

puste twarze obserwują uważnie każdy ruch źrenic

tworząc straszny kolaż z glosami porannej niemrawości.

kawa mami obietnica czarów

przywrócenia życia w krwiobiegu

Może już nie śpię

w permanentnym podnieceniu

zlała mi się noc z dniem.



wczoraj było już tysiąc lat temu, pozszywane w ciasny węzeł

dzisiaj ma tylko zarys

cool water marlboro cytryna imbir

nie do zniesienia mleko w kawie

gdybym mieszkała na Olimpie, tak przyrządzano by ambrozje

z nieznośnie drażniąca goryczą

te same zapachy

smak utrwalony w receptorach

aby synapsom żyło się lepiej...

pod powiekami żwir...


marzy mi się jaśmin w 17 omdleniach wiosny

znów uwypuklone piersi z zarysem sutków skrytych jedynie mglą

ciepłego muskania wiatru i ciała

nieskrępowane łydki

pokryte wielobarwnym kuszeniem

Zrozumiesz, nie zrozumiesz

Entliczek pentliczek

nie umiem dziś inaczej.

czerwony stoliczek

i jakby nie patrzeć- będzie dziś bęc