nektar twoich słów
jak miód
spływa do kielicha
rozkoszy

cudowne są barwy
twoich płatków
na każdym inna emocja
znikoma jak rosa
o poranku

twa łodyga
choć tak wiotka
twardo przytwierdzona do ziemi
stoi dumnie
taka samotna
naga

wiatr porusza
twą istotą
a ty z nim wirujesz
tańcem upojona

wiesz że w nocy zaśniesz
więc w dzień
jarasz motyla
zapachem
swego ciała
tak bezbronnego w obliczu















nowtworu