rozbijasz się w kolejnych falach
torsji
próbą zrozumienia co jest czym
zanim zostanie ci wskazane
i ułoży się polubownie
na dnie skórzastego żołądka
bocznej nawy

wtedy osiądziesz na mieliźnie
wiary
wśród bratnich tobie meduzopodobnych
bezforemnych jak słowa
kształtowane kolejnym kłamstwem
z ambony
na podobieństwo Stwórcy

uświęcony dostąpisz zaszczytu
rozkwitu
z pozycji embrionalnej polipa
uzbrojonego w naiwność dekalogu
i parzydełka
zdziwieniem że jesteś Mu wszystkim
i nikim zarazem

tysięczną
idealnie nawoskowaną twarzą
na ofiarnym ołtarzu Absolutu






























































































tylko nickiem