Uśmiechnij się kochana,
rozchmurz swe zimne lica.
Przed nami stogi siana,
tam frunie gołębica.

Ten płomień, co nas złączył,
nie zgaśnie nigdy więcej.
Za tamtym grochu pnączem
chwyciłem za twe ręce.

Dziś chłodem czuć od ciebie,
nie pragniesz moich pieszczot.
A było nam jak w niebie.
W rzeczułce pluska jesiotr.

Rozgrzeję twoje ciało,
powrócą dni szczęśliwe.
Zająca z łąk wywiało,
kapustę wcina chciwie.

Niebawem cię rozpalę,
oziębłość twą wyleczę.
Będzie nam znów wspaniale,
jak u Pana Boga za piecem.






























wyngiel je we wiosce