szukam cię
jakbyś mógł być
na wyciągnięcie ręki
i ani centymetra dalej
nawołuję
wkładając-zdejmując koronkowe ozdoby
na tyłek

wierzę
że zjawisz się nagle
patrząc przez palce
i z nutką rozbawienia
jak się szarpię
i dokładam starań
nadając kształty kobiece
oczom w lustrze

a kiedy znajdziesz mi się wreszcie
nie rozliczaj
z wszystkich brudnych
pościeli i kubków
zalewanych kawą po kawie
czarnych myśli
o bladym poranku

wyłuskaj
z sukienki zbyt ciasnej
jak orzecha ziarnko
by wypełnić całą
delikatnie
bez zbędnego pośpiechu

nadaj sens
bezsenności kolejnych nocy
























































































rozsądku