ostatnio wszystko dzieje się dłużej
czuję jak z każdym rokiem bliżej podchodzą groby
lubię słowa takie jak sensotwórczy
tylko chaos staje się coraz bardziej definitywny
mam go w dłoniach w palcach w porannych autobusach
gdy wszyscy ludzie wokół są tworem wyobraźni
a później ja staję się ich projekcją i patrzą

śmiejesz się że u wojaczka najpierw krew i sperma
a za chwilę wystrzeli ciebie biorąc z ciebie pijąc
ja o niebo już nie dbałem widząc przecież
że to jedno a ty z tym swoim cynicznym spojrzeniem
pytałeś czy nocą zerwał dla mnie kwiat paproci

przedzieram się przez korytarz przez porażenie senne
znów zbyt słaba lub pijana by usiąść przy pianinie
i przestaję mówić własnym głosem mówi przeze mnie
każdy świetlicki o wódce papierosach innych kobietach
o matkach co rodzą dzieci by uczyć je od nowa jak nie kochać