- Portal

Żył raz pewien kałmuk
w dzikim ruskim kraju,
gdzie to telewizji,
ni radia nie znają,
gdzie się „za potrzebą”
chadza za stodołą,
gdzie na wiatr wystawia,
swoją „du-szę” gołą.

W tej dzikiej krainie,
nasz kałmuk dojrzewał,
łaził on po krzakach,
czasami po drzewach,
kilka „wiorst” od chaty,
było morze wielkie,
skąd namiętnie kałmuk
gromadził muszelki.

Nie wiem czy romantyzm
to, czy wola boża,
że nasz kałmuk lubił
słuchać szumu morza,
bardzo często muszlę
przykładał do ucha,
a ona mu grała,
a on muzy słuchał..

Jakoż na jesieni,
przyszła wieść do chaty,
że nasz kałmuk idzie
do wojska – „w sołdaty”,
żeby uzupełnić
luki w Ukrainie,
gdzie przez „słuszną wojnę”,
masę ruskich ginie.

Kałmuk dostał mundur,
czapkę i „sapogi”,
„gaz-maskę”, „kałacha”
i ruszył w świat wrogi,
kiedy jego oddział
rozpirzał chałupy,
to nasz kałmuk pierwszy,
wpadał grabić łupy.

Ujrzał wór cebuli,
czosnek, jabłka, gruszkę,
a tuż obok kuchni,
muszlę, jak poduszkę.
Uklęknął przed muszlą,
chcąc grania posłuchać
lecz choć słuch wytężał,
muszla była głucha..

Wspomniał on szum morza,
(o muszlach nie wspomnę),
a tu świat mu obcy
i dziwo ogromne..
Wtem pieprznęła bombka,
z nieba, czyli z drona
i kałmuk bez muzy
z łbem na muszli skonał.

Gdy go odnaleźli,
dziwili się wielce,
że dla muszli można,
oddać życie, serce.
Jak można bezmyślnie
tak wyzionąć ducha,
ażeby na wojnie
w kiblu muszli słuchać?

Żeby w tej historii,
nie zabrakło puenty,
dodam, że ze szczęścia,
był on wniebowzięty

posrał się

Kolekcjoner erekcjato

W którym okresie żyło ci się najlepiej?