Napiszę Wam o mojej miłości.
Nie pojętej przez większość ludzkości.
To będzie bardzo szczere wyznanie,
prosto z serca nadane.

Możecie czuć nie zrozumienie,
za szaleńca mnie uznacie.
Ale ja gdy myślę o tym czuję się
pięknym stworzeniem niczym motyl.

Tylko tych skrzydeł mi brak.
Czego bardzo żałuję.
Lecz nie gasi to namiętności uroczą
duszę.
Mam dużo zdjęć, tym cieszyć się muszę.

Fantastyczny widok , upiększa wyobraźnia.
Pochłaniającym w całości moją postać.
I wtedy jak w transie wciąż stoję i patrzę.
Chcę tu zostać na zawsze.













































Niebieska przestrzeń.