z śniegu powstałeś
brudnego czy czystego
nieważne
a może zanieczyszczonego
też nieważne

na początku spadłeś z nieba
taki czysty
niewinny
naiwny
z chmury piłeś mleko
z jej ciała powstałeś
upadłeś na ziemię
taką brudną
twardą
i zimną

najpierw byłeś płatkiem
pięknym
niepowtarzalnym
w swej istocie
indywidualny

później
wpadłeś w masę
zmieszałeś się z resztą
z tym całym błotem
lub nie

teraz
idziesz po tym śniegu
przemierzasz go
wzdłuż i wszerz

u ciebie
najpierw śnieg był brudny
z niego
nauczyłeś się
manipulacji
i fałszywej prawdy

potem przeszedłeś na biały
ten cię zmienił
boleśnie poznałeś prawdę
nagą bolesną szczerość
ale
i miłość zarazem

teraz
znasz nauki
białego śniegu
nadal się od niego uczysz
zimna i chłodu świata
a także ciepła
gdy topnieje

gdy biały śnieg
szybciej się topi
tym lepiej
ziemia odpoczywa
i jest zapowiedzią
pięknej wiosny