chociaż moje mysli czasem nawet błyskotliwe
ciagle jeszcze gdzieś tam krążą wokół ciebie
zataczajac koła jak kamień
rzucony na podatny grunt
to nie miękknę już jak kiedyś
w swoich całkiem kształtnych kolanach
na twój widok zapach i samo nawet wspomnienie
naszej wspólnej kolacji w towarzystwie świeczki
i sałatki z pomidorów bez skórki
która znowu mogłaby się nam zarzyć
gdzies po drodze do zapomnienia

bedąc zmienną jak kobieca torebka
i niestałą jak pogoda czasem w telewizji
nasyciłam się tobą tak za wszystkie czasy
nawet te przyszłe które skończyć się moga jutro
nie potrzebuje juz twojej bliskości
i nie wiem czy jeszcze kiedyś dam ci mozliwosc
żebyś mnie popiescił i podotykał od wewnątrz

























kotlecie mielony