nie lubię siebie takiej
ale czasem wstępuja we mnie siły
te najbardziej magiczne
bo chyba nadprzyrodzone
i doprawiając mi skrzydła anioła
kuszą obietnicą innego jutra
szeptem namawiajac do złego

wtedy przeskakuję swój przód tyłem
cztery razy po dwa razy na koniu z rzedem
i rzucając lekkim słowem na zimny powiew wiatru
uwodząc sprawdzam sie jako kobieta
chociaz potwierdzenie miłości już mam
wpisane na maszynie w dowód osobisty

po mistrzowsku żonglując uczuciami
godzinami pogrywam w kapsle emocjami
wkładajac delikatnie rekę w kieszeń
poza kolejnością jakiemuś domniemanemu
potentatowi naftowemu z pakietem akcji
upadajacego na kolana orlenu

a najlepiej potem biorę zimne nogi
za skórzany pasek od zegarka
i spiesząc sie na wystep w programie
ktoklwiek widział ktokolwiek wie
uciekam pozostawiając niedosyt i pustkę


















































na jego koncie