Już ranek
przede mną obraz taki się maluje
jest łąka, lecz bez kwiatów
wysoka trawa jedynie ziemię spowija
mgła dookoła, i zarys samotnego drzewa
drzewo bez liści, chore, pokręcone
nagle we mgle pojawia się sylwetka
z początku niewyraźna, powoli nabiera wyrazu
ta postać...to...to przecież ja
podobna jak dwie krople kawy z podwójną śmietanką
niesamowite, zdumiewające, intrygujące
stać tak naprzeciw samego siebie
wiedząc, iż nie jest to lustrzane odbicie






































lecz dzieło malarza