wczoraj
wystarczyło posiąść sztukę
mieszania herbaty używania
zwykłych narzędzi jak okno
i lustro niespiesznie znajdując
przyjemność w każdym oddechu

dzisiaj
znajomy głos w obcych ustach
na nowo uczy znaczenia słów
jak dziecko dorosłe pewnej jesieni
szuka nazwy dla drzewa dla nieba
zaciśniętego w nazbyt czułej dłoni

jutro
na chodniku wybudzony
do snu pójdzie mrużąc oczy
lekko polerować ciszę
żeby za bardzo nie kwiliła
żeby psy trzymane na łańcuchach
nie ujadały nad niedolą swoją