siódmego dnia stał się teatr


przyszła do niego jak się przychodzi po śmierć
ze spuszczoną głową w przeźroczystej halce
w milczeniu podobnym do wgłębienia muszli

palce mocno oparła o powietrze
i zbudowała scenę przejmująco prostą
może zbyt prostą by móc ją opowiedzieć

więc napiszę jak miała upięte włosy
koński kucyk związany frotową gumką
nieco przetłuszczony brunatny kolor

a wokół przeraźliwy chłód jakby wybito wszystkie szyby
krzesła nad wyraz opanowane w kłótni ze światłem
i oczy zawieszone na niej jak płaszcz

chciałaby się w nie ubrać i wyjść poza scenę

teraz kiedy stawała się krzykiem krwi
czerpanej z podskórnych studni

pomyślała jednak że odpowiedź jest pełna dopiero wtedy

gdy myśl zamienia się w ból
ruch w mowę

gdy walka jest epilogiem śmierci
a życie zapowiedzią walki

[ Dodano: 2012-07-02, 22:52 ]
http://www.youtube.com/watch?v=NOTjyCM3 ... re=related