pamiętacie pewnie jak dziesięć lat zmieniło się w jeden dzień
dobrze pamiętacie śni się co noc ten jeden dzień wyrywania
torebek na przekrzywionych chodnikach a później morze
wchodziło w nas brudne i my brudni wchodziliśmy w morze
jak pięknie umieraliśmy z oczami ku gwiazdom a tliło się
ciągle tliło na dnie aż dym szedł nozdrzami słodka trucizna
krwawiła pod skórą aż napuchnęliśmy nią na zawsze a teraz
otwierają nam stygmaty i sprawdzają jak dobrze reagujemy
na bodźce czy źrenice wciąż rozszerzają światło czy potrafimy
mówić w języku ryb mową roślin oddychając bezszelestnie
przeponą suchym gardłem czy w porannych kolejkach tulimy się
do zimnych szyb czujecie czy tylko myślicie że czujecie
może już nas zakopali i właśnie obudziliśmy się w trumnie
albo wszystko wokół to głęboka szafa matka nasza rodzicielka
matka naszych lęków szafa nasza opiekunka drżenia zaplątania
żyć będą w nas samotne dzieci będziemy pisać dla nich bajki
może ci którzy po nas płakali są teraz przydrożnymi drzewami
może badają nowe kosmosy i rozszczepiają tkankę w poszukiwaniu
srebra albo szepczą w ciemności obce imiona na przywołanie
innych duchów niż te które zostawiliśmy za sobą a przecież
nie mogło być inaczej bo nie tu byśmy teraz byli nie mogło
być inaczej bo kto o tym wszystkim miałby opowiedzieć