brzask
dręczy pyłem
zapachu 
śmierci,
zewsząd
 niesionym
wiatrem.
i ta wzbudzająca
niepokój panująca

cisza.

krok po kroku
stopniowo gaśniemy, 

spójrzcie 

pełzająca śmierć
wśród zdeformowanych
postaci,
nad nami ciemne 

niebo 
pokryte warkoczami
nie łudźcie się 

to tylko efemeryczne
piękno.

dzień po dniu

głos jest coraz słabszy
boję się bo nie wiem 

czy jesteś tu,

czy wciąż jesteś ze mną.
ciebie 

już czuje mniej
w słowach,

troskliwym dotyku,
w obrazie budującym
przyszłość.


na 
krańcu
życia
pozostała nuta perfum
i niepewność
uścisków 
dłoni.
słuchajcie

tak cicho zamykają się
drzwi. 

Ofiara jest już przyjęta przez
Boga.


























































































































































Ukraina w NATO