ułan szabli nie wyjmował przez rozpięty rozporek
w wiśniowym sadzie na manewrach
nostalgiczny widok
zabija ciebie leżącego pod moim golfem
po to by usłyszeć
tłumik jebło

nie przeszkadzają mi twoje usmarowane łapy
mogę się nawet sama odkręcić na pięcie i rozebrać
z opatulenia
wyczekiwanych przeżyć
na które ty jeszcze masz siłę
a ja ciągle nie mam chęci
na szukanie nowego

w meloniku i z cygarem niewątpliwie wypadającym
z lewego kącika
przedpokoju

czujesz się potrzebny bez pożytku
w przekonaniu
że jesteś tylko ty
kiedy mrużę oczy w malinowym odcieniu nowej pomadki
znosiłam wiele w życiu
zniosę i ciebie

































































































































na wózku inwalidzkim