...i gdybyś zapytał mnie kim bywam
kiedy mnie nie ma odpowiedziałabym
najchętniej morską (b)ryzą i krzykiem
mewy o świcie i sercem
kiedy mnie nie ma bywam
-nad Bałtykiem...

a gdybyś spytał mnie co lubię robić
najbardziej powiedziałabym no
przecież się puszczać jak bańki
ciut mimo uszu ciut w niepamięć
i być. zieloną kulką na dywanie
okrągłą w piersiach w oczach
szklaną i gładką w ustach na tyle
by się móc wprawiać notorycznie
w zakłopotanie ruchem
jednostajnie przyspieszonym jak puls
w tym miejscu twojej szyi na złość
odsłoniętym gdy wychodzisz ze mnie
na chwilę i kawę zimną i tosty
i martensy ustawiać na blacie jako
kontrargument i skośne kocie
drogi-zakręty do wzięcia piskiem
się za ręce i puzzle
starych fotografii tamtej
mojej bez zmarszczek i nawet
to że teraz jakoś szybciej się gniecie
i twoją siwą brodę i oczy pod kolor
stalowe palce na biodrach a biodra
zamiast glanów w kuchennej o(d)słonie
przyspieszonej oddechem kolacji

...i nawet to że milczysz. że nie pytasz
o te wszystkie szesnaste po przecinku...































































































mnie jed(y)nej