Tato, tato! Ja wiem, że mi dałeś pokój,
Który zburzył dymorfizm, że mi dałeś życie,
Poprzez ten dymorfizm...

Już nawet przestałem obliczać wartości prądów,
Na których podróżują jakiekolwiek słowa Słowianina,
Choć dalej w zaroślach czai się wiara w życie wieczne
I gapi się na kupę mięsa wygenerowanego z dna
Tylko po to, aby energetyczny więzień miał szansę...

Ale skoro tylko energia jest nieśmiertelna,
To po co używać płci w słowach, czynach,
Po co dzielić jedność?! Tylko nie mów, że dla przeżyć,
Bo jedno ma się życie...

Wmawiają Ci, że jesteś. Jesteś ?
Jesteś, więc masz, czy masz, więc jesteś ?
A jak już wybierzesz mieć... to przecież takie ludzkie,
Jak poczucie zakupu, posiadania, posesji/obsesji...
I stajesz się wyznawcą wypaczonego logo, czujesz się elitarny








































Czujesz się LGTB+n