jednym mgnieniem wiosny zapomniałam
o drżących kolanach gdy mnie brałes
tak zachłannie od tyłu nie patrzac na łokcie

chociaż nie pomieszałam zapachów
po drodze w kolejce podmiejskiej
z konduktorem jadącym na gape
wcale już nie pamietam jak smakujesz
przy zgaszonym świetle latarki
szukajac moich pinezkowatych piersi
które wtedy gdzieś wyszły
i do dziś na obiad nie wróciły

czasem jeszcze uda mi się zobaczyć
na samym końcu mglistego wspomnienia
przebłyskiem niezatartego wrażenia
majaczacą głowke twojego penisa
którą kiedyś piesciłam drazniąc ustami
i wtedy chcę cię poczuć jeszcze raz
wiedzac ze ty tez mnie pragniesz






















razem z alzheimerem