kaprysisz nad talerzem
latającym potrzebą emocji
ekstremalnych
studiem sport na żywo
co wieczór
- o dwudziestej
kruchością porcelany
przekrwionych naczyń
rozbijasz mur chiński

bazarowej tandety powiek

mimowolnym potknięciem o próg
bólu
zahaczasz framugę pleców
bezkształtny rzucasz cień
na chodnik

w przedpokoju

wklejasz się w deformację ust
granatowym plastrem tatuażu
- językiem poczerniałym od jagód
belladonny
rozcinasz podbrzusze
wgryzasz się i zalewasz

kwasem


























































































askorbinowym