W pewną noc lipcową,
cicho sowa wzdycha.
Jest już stara no i licha,
a wciąż myśli gdzie tu można wypić kielicha.
Oczywiście wina , bo że to dama nic innego nie wypada , a najlepiej jak czerwone i półsłodkie będzie.
Wzdycha i ziewa, czegoś się spodziewa , pióra nastroszyła , dzioba nachyliła, jak nie było tak i dalej ni ma.
Tyka zegarek , zaraz świt , mało z drzewa nie spada , bo gałązka nie taka.
Eksploduje od księżyca , pełna blasku
soczewica.





















A pieniędzy brak.