za każdym razem kiedy staję przed lustrem
i zamierzam się zrobić na bóstwo
ty palcem środkowym pokazujesz mi miejsca
w których zbrzydłam najbardziej

chwilą milczenia pomijając wszędobylski celulit
z upodobaniem za to i kalkulatorem w ręku
przeliczasz kurze łapki widoczne już ponoć
nawet z podniebnego lotu ptaka

potem ze zdziwieniem zauważasz
że tak szybko tyję w oczach
a nie jak inne w skórzanym pasie
stworzonym tylko dla americanosów
nieśmiało pytając o moją legitymację
członka ,,niedzielnych grubasów,,

z satysfakcją udowadniasz mi
jak kiedyś twierdzenie pitagorasa
że już niewiele może mnie spotkać
oprócz menopauzy w podmiejskim autobusie
i taka właśnie a nie inna nic nie jestem warta






























przy garach