opium zabiera mi oddech
zapominam

że ci nogi śmierdzą czasami
jak ich nie ułożysz w poprzek życiorysu
różanego krzewu

po relanium wiotczeją mi mięśnie
kegla ale daję sobie siana klozapiną
heksobarbitalem lub dopaminą

to dla mnie pestka
przy tym jak wychodzę w przyszłość
myląc lakierowanie ze szlifowaniem
i ciągle nie mogę ci zrobić uwieńczonego sukcesem loda

znieczulam się morfiną
na twoje ręce
wytrwale błądzące po językach sąsiadów
którzy wśród winorośli mogliby donieść na twój na pociąg
do mojego łóżka






























































































































































w hospicjum