kiedy wracasz po kolejnym melanżu
obsrany po pachy
i z opuchniętą facjatą
przecież dobrze widzieć cię w domu

po kolejnej kurwie z rzeżączką
lub mordobiciu u stacha
tak cudnie wziąć cię w ramiona
z dosztukowaną do twarzy troską

a po torsji fali kolejnej
na twoich składać swoje usta
jak proboszcz kazał wierzyć wierząc
że pewnie jutro będzie lepiej

i nawet kiedy dzieci
na twój widok chowają się po kątach
przez zaciśnięte cedzić tylko zęby
przecież dobrze bo nareszcie w domu
































































































































pogrzebowym