zajebać sie można własną
pięścią od głupot skromnych
niby to ciepultkich pozdrowień
i znajomków z głupawym uśmiechem

poetyckie czary mary wyznań
na wpół szczerych albo i wogóle
krocze już mniej trzeszczy
bez przystankowych znaków

a ja się staram
szpagaty ćwicząc
nie nawalać na zakrętach

mniej lub więcej inteligentnie
spływając błazna uśmiechem
pisane niby przyjaznie
umierają niewypowiadziane






























złośliwe słowa