dłużej nie wytrzymam tych upokorzeń
nie chcę się tak czuć za każdym razem gdy się widzimy
traktujesz mnie zawsze jednako
obrzydliwie
poniżasz słowem i czynem
a przy tym
nawet nie tłumaczysz się czystymi intencjami
to oczywiste że nie ma takowych
bo z góry założyłeś że ci wolno
że możesz i dlatego uśmiechasz się drwiąco
na znak dumy czynem wywołanej
to nic że cierpię z tego powodu
a z każdą chwilą ulatują ze mnie chęci
by pokazać ci że tak nie jest
że jestem inna niż mniemasz gdy mnie katujesz
czuję się zniewolona
i wiem że nawet wyślizgując ci się z ramion
znów chwycisz mnie zbyt mocno
karcąc za niepokorę i butność
wtedy wściekła syczę pod nosem
że tej zależności między ja i ty nic nie zerwie
i nadal będziesz powielał schemat
zabijając mnie każdego dnia od nowa
nie kryjąc się z prawdą lecz wręcz przeciwnie
upajając się nią
obchodząc się ze mną okrutnie


















































































adorując jak kobietę