Gdzie tylko spojrzę, tam widzę wciąż Ciebie,
Myśl mą rozwiewa Twe boskie tchnienie...
Dlaczego nie chciałaś zostać tam, w Niebie..?
Jak anioł niebieski zstąpiłaś na ziemię.

Czy po to, by męki dać mi wieczyste...?
Ciemnością zakończyć mój żywot marny..?
W mych oczach przyćmiewasz pragnienia wszystkie,
Lecz mam tylko smutku ocean czarny.

I nazwij mnie głupcem, trwającym w bezcelu,
W świątyni cierpienia spędzając swój czas.
Gdy inni balują, ja wśród trosk wielu,
Umieram w samotni swej raz po raz...

Lecz Ty nie zrozumiesz słodyczy bolesnej,
Nie pojmiesz, co trzyma przy życiu mnie.
Nie pragnę już żadnej uciechy cielesnej,
Czasem już sam nie wiem, czego chcę...

I nikt mi nie wierzy, gdy mówię to szczerze,
Że nie ma piękniejszej istoty niż Ty.
Ja sam tylko bardzo mocno w to wierzę

Że skróci cierpienie nieznany kat,
I nikt nie uroni już żadnej łzy.
Bo dusza opuści ten marny świat...