Ramolo i Julia erekcjato

[Gacek]

Ty moją Julią zawsze byłaś
którą widziałem na balkonie,
choć w międzyczasie dość przytyłaś
i mnie też posiwiały skronie,

jednak ten widok z lat młodości,
utkwił mi w głowie, niczym strzała,
choć bolą postarzałe kości
i tyś się mocno poszarzałaś.

Gdy Cię po latach zobaczyłem,
wszystko wydało mi się małe,
chociaż nie wszystko – bo przytyłem,
choć jadam pół, zamiast jeść całe.

I balkon też małych rozmiarów,
który był nierozłączny z Tobą,
kiedy dokonywałaś czarów
i który był Twoją ozdobą.

Kurczowo dzierżąc się poręczy
widzę Cię z wzrokiem przygaszonym
i nie wiem, czy mi ktoś zaręczy,
że jesteś Julią tą z Verony

Nie ważny czas, minione lata,
miłość nie zgaśnie, nie ma mowy,
będę Cię kochał po kres świata,
zachowam w sercu obraz nowy


















































































































z balkonikiem

[fobiak]

nie wiem co awersacja ma wspolbego z tekstem, ktory cuchnie staroscia i gdzie jest drugi tekst
tnje

[Gacek]

Gdy Cię po latach zobaczyłem,
wszystko wydało mi się małe,
chociaż nie wszystko – bo przytyłem,
choć jadam pół, zamiast jeść całe.

I balkon też małych rozmiarów,
który był nierozłączny z Tobą,
kiedy dokonywałaś czarów
i który był Twoją ozdobą.

awersacja mówi o balkoniku do chodzenia dla staruszki, a tekst wspomina o tej samej (Julii z Werony) osobie kojarzonej z balkonem.

[fobiak]

co ma wspolnego balkonik z balkonem
jak balkonik odwraca tekst, gdzie on jest?
tekst jest przepelniny staroscia to co w nim ma zaskoczyc?

[Gacek]

balkon - przed laty,
balkonik -(też balkon, tylko zdrobniale) - po latach
Niby taka sama nazwa... ale jakże inna