zawsze mila grzeczna w tajemnice odziana
kazdemu przyjazna prawdziwa gwiazda
cel zawsze obierala precyzyjnie
wysysala wszystko co najlepsze
do tchu utraty
az dnia ktoregos oporny sie trafil
cham jakich malo zaczela smialo
jemu wciaz byl niedosyt
i inne zrodelka po bokach chleptal
zlosc zawrzala msciwosc zakwitla
nie mogac miec na wylacznosc
utopila smialka i pospiesznie pochowala
na dnie duszy
erekcjato bez dedykacji
bardzo
-
co mnie to obchodzi
- Posty: 279
- Rejestracja: 2006-08-10, 10:54
- Has thanked: 1 time
- Kontakt:
erekcjato bez dedykacji
To erekcjato bez dedykacji autorki olga jest przykładem flacjato (erekcjato niedokonanego – TNJE) i powinno zostać przeniesione do działu siewnik.
Oto analiza merytoryczna:
1. Awersacja jako kontynuacja (Flacjato)
Zgodnie z manifestem Fobiaka, awersacja musi „odwrócić kota ogonem” i odsłonić tekst, którego nie widzieliśmy wcześniej.
W tekście: Czytamy o toksycznej relacji, zazdrości i zemście. Autorka używa metafor takich jak „utopiła śmiałka i pośpiesznie pochowała”.
W awersacji: Fraza „na dnie duszy” jest jedynie poetyckim dopełnieniem ostatniego zdania: „utopiła smialka i pospiesznie pochowala / na dnie duszy”.
Błąd: To klasyczna kontynuacja myśli. Po przeczytaniu dołu nie następuje zmiana tematu (np. z morderstwa na sprzątanie szafy). Obraz pozostaje ten sam – to wciąż ta sama metafora skrywanej urazy. Nie ma tu „wywrócenia lustra”.
2. Charakter puenty, a nie „eksplozji”
Fobiak pisał, że awersacja ma być „zwierciadłem”, a nie puentą.
Tutaj mamy do czynienia z klasyczną puentą liryczną. Czytelnik od początku wie, że tekst jest metaforyczny, a awersacja tylko tę metaforę domyka.
Brak tu szoku poznawczego – nie czujemy się „oszukani” co do natury opisywanego zjawiska.
3. Analiza techniczna
Liczba słów: „na dnie duszy”. Mamy trzy słowa. Nawet jeśli przyimek „na” uznamy za „przezroczysty”, zostają dwa słowa: „dnie” i „duszy”.
Problem: Choć technicznie limit jest na granicy, to ze względu na silne powiązanie gramatyczne z tekstem powyżej, funkcja „erekcyjna” całkowicie zanika.
4. Werdykt
Utwór to poprawny wiersz w nurcie emocjonizmu, ale jako techniczna forma erekcjato „nie odpalił”.
Typ: Flacjato / TNJE.
Decyzja: Przenieść do siewnika.
Oto analiza merytoryczna:
1. Awersacja jako kontynuacja (Flacjato)
Zgodnie z manifestem Fobiaka, awersacja musi „odwrócić kota ogonem” i odsłonić tekst, którego nie widzieliśmy wcześniej.
W tekście: Czytamy o toksycznej relacji, zazdrości i zemście. Autorka używa metafor takich jak „utopiła śmiałka i pośpiesznie pochowała”.
W awersacji: Fraza „na dnie duszy” jest jedynie poetyckim dopełnieniem ostatniego zdania: „utopiła smialka i pospiesznie pochowala / na dnie duszy”.
Błąd: To klasyczna kontynuacja myśli. Po przeczytaniu dołu nie następuje zmiana tematu (np. z morderstwa na sprzątanie szafy). Obraz pozostaje ten sam – to wciąż ta sama metafora skrywanej urazy. Nie ma tu „wywrócenia lustra”.
2. Charakter puenty, a nie „eksplozji”
Fobiak pisał, że awersacja ma być „zwierciadłem”, a nie puentą.
Tutaj mamy do czynienia z klasyczną puentą liryczną. Czytelnik od początku wie, że tekst jest metaforyczny, a awersacja tylko tę metaforę domyka.
Brak tu szoku poznawczego – nie czujemy się „oszukani” co do natury opisywanego zjawiska.
3. Analiza techniczna
Liczba słów: „na dnie duszy”. Mamy trzy słowa. Nawet jeśli przyimek „na” uznamy za „przezroczysty”, zostają dwa słowa: „dnie” i „duszy”.
Problem: Choć technicznie limit jest na granicy, to ze względu na silne powiązanie gramatyczne z tekstem powyżej, funkcja „erekcyjna” całkowicie zanika.
4. Werdykt
Utwór to poprawny wiersz w nurcie emocjonizmu, ale jako techniczna forma erekcjato „nie odpalił”.
Typ: Flacjato / TNJE.
Decyzja: Przenieść do siewnika.
Kto jest online
Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 0 gości