wiedziała że obserwuje jak odchodzi
taka dumna i blada ale z karnetem
do najlpepszego solarium we wsi zabitej
na szczęscie jeszcze nie denatki
bo sołtys mógłby dostac zawału z górnikiem
czuła na sobie jego zimny wzrok
który juz rozsuwał jej posladki
obejmujac je wzdłuż i naokrągło
chociaz jeszcze mu nie pozwoliła
własnoręcznie chciała zdecydować
kiedy rozkołysze sie tak do końca
i poprzyciaga go do siebie odpychajac
kazdą mysl która mogłaby się nasunąc
nie chciała jeszcze osiąść na prąciu
więc na pięcie się wcale nie odwróciła
tylko miauczącą kotką podkreslając
miekkość swoich ruchów frykcyjnych
westchnęła i pomachała mu na pozegnanie
środkowym palcem
erekcjato ostatnie
-
ann13
-
co mnie to obchodzi
- Posty: 279
- Rejestracja: 2006-08-10, 10:54
- Has thanked: 1 time
- Kontakt:
erekcjato ostatnie
To erekcjato ostatnie autorstwa ann13, mimo graficznego podobieństwa do gatunku, jest klasycznym przykładem flacjato (erekcjato niedokonanego) i powinno zostać przeniesione do działu siewnik.
Oto dlaczego utwór nie przechodzi weryfikacji jako czyste erekcjato:
1. Awersacja jako kontynuacja (Flacjato)
Zgodnie z manifestem Fobiaka z 2009 roku, awersacja musi „odwrócić kota ogonem” i odsłonić tekst, którego nie widzieliśmy wcześniej.
W tekście: Od początku czytamy o kobiecie, która jest pewna siebie, prowokująca, „dumna i blada”, wykonuje „ruchy frykcyjne” i ostatecznie „macha mu na pożegnanie”.
W awersacji: Fraza „środkowym palcem” jest jedynie doprecyzowaniem gestu pożegnania.
Błąd: To logiczna i gramatyczna kontynuacja ostatniego zdania. Nie ma tu „wywrócenia lustra”. Obraz kobiety, która odchodzi, pokazując lekceważenie, jest budowany od pierwszej strofy (solarium, sołtys, pewność siebie). Awersacja tylko kropkę nad „i”.
2. Charakter puenty, a nie „eksplozji”
Fobiak pisał: „awersacja nie jest puentą (...) ma czytelnika powalić z nóg i zmusić do zastanowienia się”.
Tutaj mamy do czynienia z puentą sytuacyjną. Czytelnik po przeczytaniu dołu uśmiecha się (co mogłoby sugerować kawalato), ale nie czuje szoku poznawczego. Nie okazuje się, że tekst był o czymś zupełnie innym (np. o odganianiu muchy).
To po prostu „wiersz z gestem na dole”.
3. Analiza techniczna
Liczba słów: „środkowym palcem” – dwa słowa, limit zachowany.
Brak odrzucenia metafory: Choć gest jest dosłowny, cała scena pozostaje w tej samej konwencji obyczajowo-erotycznej, w której zaczęliśmy czytać.
4. Werdykt
Utwór to sprawny obyczajowy obrazek, ale jako mechanizm erekcjato „nie odpalił” – zabrakło w nim drugiego dna, które zmieniłoby sens całości.
Typ: Flacjato / TNJE.
Decyzja: Przenieść do siewnika.
Dział erekcjato w 2026 roku musimy trzymać w rygorze – zostawiamy tylko te utwory, które są „zwierciadłami”, a nie „obrazami z dopiskiem”.
Oto dlaczego utwór nie przechodzi weryfikacji jako czyste erekcjato:
1. Awersacja jako kontynuacja (Flacjato)
Zgodnie z manifestem Fobiaka z 2009 roku, awersacja musi „odwrócić kota ogonem” i odsłonić tekst, którego nie widzieliśmy wcześniej.
W tekście: Od początku czytamy o kobiecie, która jest pewna siebie, prowokująca, „dumna i blada”, wykonuje „ruchy frykcyjne” i ostatecznie „macha mu na pożegnanie”.
W awersacji: Fraza „środkowym palcem” jest jedynie doprecyzowaniem gestu pożegnania.
Błąd: To logiczna i gramatyczna kontynuacja ostatniego zdania. Nie ma tu „wywrócenia lustra”. Obraz kobiety, która odchodzi, pokazując lekceważenie, jest budowany od pierwszej strofy (solarium, sołtys, pewność siebie). Awersacja tylko kropkę nad „i”.
2. Charakter puenty, a nie „eksplozji”
Fobiak pisał: „awersacja nie jest puentą (...) ma czytelnika powalić z nóg i zmusić do zastanowienia się”.
Tutaj mamy do czynienia z puentą sytuacyjną. Czytelnik po przeczytaniu dołu uśmiecha się (co mogłoby sugerować kawalato), ale nie czuje szoku poznawczego. Nie okazuje się, że tekst był o czymś zupełnie innym (np. o odganianiu muchy).
To po prostu „wiersz z gestem na dole”.
3. Analiza techniczna
Liczba słów: „środkowym palcem” – dwa słowa, limit zachowany.
Brak odrzucenia metafory: Choć gest jest dosłowny, cała scena pozostaje w tej samej konwencji obyczajowo-erotycznej, w której zaczęliśmy czytać.
4. Werdykt
Utwór to sprawny obyczajowy obrazek, ale jako mechanizm erekcjato „nie odpalił” – zabrakło w nim drugiego dna, które zmieniłoby sens całości.
Typ: Flacjato / TNJE.
Decyzja: Przenieść do siewnika.
Dział erekcjato w 2026 roku musimy trzymać w rygorze – zostawiamy tylko te utwory, które są „zwierciadłami”, a nie „obrazami z dopiskiem”.
Kto jest online
Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 1 gość