wyczekiwaniem

[rif notsel]

w drodze między chwilami przystanków
na wpół widome oczy co wieczór puszczają się dalej

tylko drżenie pozostaje wciąż to samo
kiedy powtarzasz
chwyć mnie mocno za utratę zmysłów

pełnymi garściami zapach ściętej trawy
kładziesz na ustach zupełnie bez pośpiechu

dotykasz emanując kobiecym światłem
myślałem że zaszło ale ono nadal wstaje

spróbuję wyrazić to częścią bezruchu
jak nie umiem się bronić kiedy mnie kusisz