przekładając czule puste słowa w próżnię
prowadzisz mnie powoli na brzeg ósmego zmysłu
żeby poczuć pod palcami wilgotną lepkość
którą spłynę czasem nie patrzac w lewy bok
na publiczość zgromadzoną w teatrze wielkim

kiedy wkładasz mi do ust dokończony westchnieniem oddech
zawsze ci ulegam i miękko wpadając w ramiona
demonstracyjnie pokazuję wnetrze rozchylonych ud
wciąz niecierpliwie czekając aż mnie zalejesz
wzmocnionym wiagrą zaspokojonym pragnieniem

ogrzewasz się nocą w mojej sobotniej gorączce
płonąc żywym ogniem jak energooszczędna żarówka
i lubisz kiedy delikatnie kobiecą reką
dopieszczam twoje po męsku nadszarpnięte ego
szybko wychodząc naprzeciw miłosnym oczekiwaniom







































z nudów