- Portal

Witaj moja śnieżyneczko,

Jak tam cenne Twe zdróweczko,

Jak się mój skarbeczku czujesz,

Czy wciąż chłopców kokietujesz?

Olej wszystkich chłopców z rana,

Wypij ze mną łyk szampana,

Możesz nawet przy mnie ziewać,

Ja i tak Ci będę śpiewać,

Pieśni rzewne i liryczne,

Chwaląc Twe zalety liczne.

Choć za oknem zima biała,
Śnieżna, mroźna i wspaniała,
Raz radośnie jest, raz sennie,
Ja uwielbiam Cię niezmiennie
I dlatego moja miła
rymowanki Ci wysyłam,
chociaż chłodno jest na dworze,
bądź w cieplutkim dziś humorze.

Zawsze kiedy rano wstaję,
To mi pachnie wiosną, majem,
Chociaż mrozy są, zawieje,
Moje serce wciąż szaleje,
Radość budzi mnie o świcie.
Kocham Ciebie! Piękne życie!

Zobacz miła, dnia przybywa,
A mnie dołem rośnie krzywa,
Kiedy dłuższy dzień nastanie,
Mam nadzieję, że mi stanie...
(się pewniej na nogach!)

Kiedyś byłem marynarzem,
A więc szanty i żeglarze,
I w ogóle majtki - wszystkie!
Są jak Ty, mi bardzo bliskie.
Wszystko to, co Ty mi dajesz,
Jest prawdziwym dla mnie rajem,
Bij więc w dzwon, niech pieśń się niesie,
Tak po wodzie, jak po lesie !

Jeśli będziesz mieć ochotę,
Dam Ci gwiazdy, księżyc złoty,
W dzień cieplutkie dam słoneczko,
Zapach traw nad czystą rzeczką,
Byś się czuła wyjątkową,
Dam Ci zawsze dobre słowo,
No a dzisiaj bez wątpienia,
Prześlę szczere pozdrowienia.

Mroźno dziś w mojej Krainie,

Lecz gdy myślę o dziewczynie,

Która jest jak promień słońca,

Piękna, cudna i pachnąca,

To znikają mrozy wszelkie,

Średnie, duże, małe, wielkie.

Bo Ty jesteś słonkiem moim,

Które grzeje, cieszy, koi

I choćby był mróz siarczysty,

Obraz Twój nieziemski, czysty,

Rozgrzeje mą duszę, ci ...

58. B99
Kiedy będę całkiem stary,
Kupię sobie dwie gitary,
Naleję wina, szampana,
Wezmę Ciebie na kolana
I zanucę pieśń miłosną,
Tęskną za minioną wiosną,
Dziękując za miłe chwile,
Które zawsze wspomnę mile.

Zapraszam na smaczną kawę,
Przykryję serwetą ławę,
By Ci bardziej smakowała.
To dla Ciebie moja mała,
Dam ciasteczka na półmisku,
Przytulę w czułym uścisku,
Przywitam z uśmiechem dzionek,
Wesolutki jak skowronek.

Znów z rozkoszą Ciebie witam,
O zdróweczko cenne pytam,
No bo jeśli zdrówko służy,
W domu, pracy, czy w podróży,
To człowiek jest pełen werwy,
Szczęśliwy niemal bez przerwy
I oby tak trwało wiecznie!
Czego życzę Ci serdecznie!

nie jestem alfa i omega

nie pytaj sie mnie kto tobie cipke wylize

napisalem tylko

ze nie przyjade

zimno mi w jesionce w tej mississauga

a tobie mokro

gdybys odciela pepowine nie wpadla bys do rzeki

nie musielismy dlugo rozmawiac

znalismy dialogi na pamiec

probujac zaczac cos nowego

bez twojej pomocy

nie wpadlb ...

Często coś siedzi w człowieku,

Że chce babkę w młodym wieku

I choć latek wciąż przybywa,

Chce by "rurka" sztywna była,

Więc babeczko obiecuję ,

Że gdy rurkę nasmaruję,

Zjem dwa kilo pomarańczy,

To przy rurce mej zatańczysz,

Jak Pamelo zjem i mango,

To Ci obiecuję tango.

Słonko mocno już nie grzeje,
Serce też już nie szaleje,
Nie szuka nowej miłości...
Pora nasmarować kości
Butelką po spirytusie...
Usiąść nago na kaktusie,
By mieć trochę przyjemności,
U schyłku swojej młodości.

Nie mam wiele do roboty,
A zresztą nie mam ochoty,
Zajmować się jakąś pracą,
Bo i tak mi nie zapłacą.
Wolę myśleć o miłości,
Która daje moc radości.

Śniłaś mi się moja droga,
Stałaś tam, gdzie polna droga,
Która wiedzie hen na wzgórek.
Ty z koszyczkiem, jak Kapturek,
A w tym koszu smakołyki,
Winko, sernik i... wierszyki.

Te nasze długie rozmowy,
Są jak wiosną zawrót głowy,
Twoja postać mnie urzekła,
Za Tobą pójdę do piekła,
Ale wybierzemy Raj,
Mając w sercach ciągle maj.
Więc niech rośnie i rozkwita,
Nasza przyjaźń znakomita!

Pomyślałem - trudna rada,
Niechaj nawet mży i pada,
Niechaj nawet sypie śniegiem,
Przypędzę do Ciebie biegiem,
Żeby spojrzeć w Twoje oczy,
By świat stał się znów uroczy,
Gdyż przecudne Twe oczęta,
Sprawiają, że wciąż mam święta!

Nie wiem co się ze mną dzieje,
Że me serce wciąż szaleje,
Przecież jest prawdziwa zima,
A mnie ciągle wiosna trzyma!
Czuję w sobie siłę, werwę.
Idę w końcu coś poderwę...
(pewnie jedynie dupę z fotela,
Bo dzisiaj wtorek, a nie niedziela.)

Chociaż jestem trochę leń,
Miałem pracowity dzień,
Za kierowcę pracowałem,
Po urzędach tez ganiałem,
Robiłem też za tragarza,
Mając klatę marynarza
I na koniec usłyszałem,
Że jestem zwyczajnym... wałem.

Pragnę znów przywitać Żabkę,
Na którą mam ciągle chrapkę,
Lecz gdy widzę "figę z makiem",
Muszę się obchodzić smakiem,
Lecz ja stale i uparcie,
Liczę na obfite żarcie
I być może się zlitujesz
I mnie "cmokiem" poczęstujesz ?

Niech ten tydzień Ci przyniesie,
Szczęścia, ile drzew jest w lesie,
Niech Cię radość nie omija,
Niechaj Ci pomyślność sprzyja,
Życzę Ci to szczerze, skromnie...
Proszę, czasem pomyśl o mnie.

Sypie śnieżek bielusieńki,
Wezmę skrobaczkę do reki,
Oczyszczę szybę zawianą,
W samochodzie tuż przed bramą,
Krajobraz śliczny jak w Niebie,
Tylko mi brakuje Ciebie.

Moja prześliczna księżniczko,
Rozchmurz swe cudowne liczko,
Zobacz Żabciu, dnia przybywa,
Temperatur rośnie krzywa,
Jest bajkowo i radośnie,
Każdy dzień zmierza ku wiośnie,
Więc się każdą chwilą cieszmy
I póki żyjemy - grzeszmy!

Dwa dni walczę z komputerem,
Sądziłem, że jestem zerem,
Ale w tych technicznych kwestiach,
To jestem prawdziwa bestia!
Komputery dwa spaliłem..
Ale trzeci naprawiłem!
Fachman może mi naskoczyć...
Taki jestem przeuroczy!

Pomyślałem, że w niedzielę,

Cię ocipkę rozweselę

I pomimo mrozu, chłodu,

Dmuchnę Ci... ciepła od wschodu,

Napiszę Ci znów wierszyki,

Dam Ci uśmiech, moc liryki,

Jesienne kolory nowe,

Ciepłe, barwne, pastelowe,

A na koniec dam buziaka,

Byś nie była kwaśna taka!

Już znalazłem czasu chwilę,
Żeby Cię powitać mile
I Ci życzyć dnia cudnego
I ze wszech miar udanego.
I wyobraź Ty to sobie,
Że pamiętam wciąż o Tobie.

Znów się nieco oziębiło,
Lecz przyjemnie jest mi miło,
Jeśli obraz Twój wywołam,
Który zatrzeć nic nie zdoła.
Choć za oknem chłodem wieje,
Wzrok Twój ciepło daje, grzeje,
Nie trzeba mi nawet słońca,
Bo jesteś cudnie gorąca.

Czym Cię mogę dziś zaskoczyć,.

lub troszeczkę zauroczyć ?

Może zagram Ci piosenkę,

Albo z gracją cmoknę w rękę?

Wiem! Najlepiej chyba zrobię,

Jak napiszę wierszyk Tobie,

Wychwalając pod niebiosy,

Twoje usta, oczy, włosy,

A gdy tego będzie mało,

Powiem, że Cię wielbię całą!

Przyszła pora na zabawę,
Wypijmy poranną kawę,
Przeczytam Ci me wierszyki,
Posłuchamy też muzyki
I pójdziemy razem w tany,
Aby dzień ten był udany!

Ślę gorące pozdrowienia,
Choć jest chłodno bez wątpienia,
Mimo, że nie jestem młody,
Poroztapiam wszelkie lody,
Żeby było ciepło, miło,
By się niebo rozchmurzyło.
A i taką mam nadzieję,
Że serduszko Twe rozgrzeję.

Pozwól miła przyjaciółko,
Że Cię pocałuję w czółko,
Potem w nosek, w śliczne oczy,
By świat stał się przeuroczy.
I tak co dzień, już od rana,
Będziesz wszędzie całowana.

Przyszła dzisiaj mi ochota,
Bo to przecież jest sobota,
By Ci życzyć dnia miłego,
Uroczego, wspaniałego,
By Ci dobrze było, miło
I by wszystko się spełniło,
Wszystko co zaplanowane
I by dzionek był udany!

Od południa wiatr zawiewa,
A w mej duszy gra i śpiewa,
Cieszę się kiedy mnie boli
I że mogę poswawolić,
Rozmasuję nogi, szyję,
Szczęśliwy, że jeszcze żyję.

Witaj mój kwiatuszku słodki,
Chociaż zwiędły już stokrotki,
Ty mi kwiatek przypominasz,
Piękna, cudna i jedyna,
Więc rozkwitaj, niczym kwiat
I żyj choćby 1000 lat!

Chcę CI stworzyć świat bajkowy,
Cudny, śliczny, kolorowy.
Nie potrzeba być na haju,
Żeby poczuć się jak w Raju.
Dla Ciebie wszystko uczynię,
Byś znalazła się w krainie,
Pełnej ciepła, szczęśliwości
I cudownej wręcz miłości.

O poranku Ciebie witam,
O cenne zdróweczko pytam,
Bo gdy zdrowie jest i kasa,
Można sobie wtedy hasać,
Po calutkim bożym świecie
I nigdy nie być na diecie.

Choć za oknem nieciekawie,
Jednak przy porannej kawie,
Można spędzić czas przyjemnie,
By nie było dennie, sennie,
Rozweselę Cię troszeczkę,
Dam chrupiącą Ci bułeczkę,
Podciągnę gatki do kostek
I... na stole zrobię mostek.

Dla Ciebie śliczny Aniołku,

Dam bukiecik pięknych fiołków.

Chociaż śnieg i mróz na dworze,

Wyczaruję o tej porze,

Bukiet kwiatuszków pachnących.

Wszak Ty jesteś moim słońcem,

Które duszę mą raduje,

Więc Ci kwiaty wyczaruję.

Chociaż zima dookoła,

Będą kwiaty dla Anioła.

Słonko świeci, jest prześlicznie,
Ciepło miło, sympatycznie,
A jak jeszcze wspomnę Ciebie,
Czuję się, jak w siódmym niebie,
Szkoda, że Cię nie ma blisko,
Za Twój dotyk, dałbym wszystko!

Znów kolejny dzień zaczynam,
Od wierszyka rozpoczynam,
Żebyś miła ma wiedziała,
Żeś jest piękna i wspaniała,
Że o Tobie wciąż pamiętam,
Tak na co dzień, nie od święta.

Po bezkresach Mlecznej Drogi,
Chociaż wicher i mróz srogi,
Mknę do Ciebie mój Aniele,
Piękniejszy niż ten w kościele.
Gdy Cię spotkam w Galaktyce,
Usadowię na lektyce,
Zaprzęgniemy Lwa i Byka,
Niech do Raju mknie lektyka.

Zrobiłem raniutko siusiu,
Jem śniadanko pomalusiu,
Zrobię sobie mocną kawę,
By mieć swoje mięśnie żwawe,
Nie wiem czy mi to pomoże,
Bo ze wzwodem coraz gorze...
Chyba sobie rozmasuję,
To co wszyscy zowią... zbójem.

Zamiast jęczeć i biadolić
Idę brodę swą ogolić,
Umyję też "to i owo",
By wyglądać wystrzałowo...
Lecz, gdy spojrzę w lustro z rana,
To widzę starszego pana,
Któremu nic piękna doda,
Nawet ni święcona woda.

Kiedy tylko rano wstałem,
To o Tobie pomyślałem.
Gdzie śliczniutka się podziewasz?
Czy śpisz jeszcze, czy już ziewasz?
A może już pijesz kawę,
Lub załatwiasz ważne sprawy?
Tak, czy owak panieneczko,
Niechaj świeci Ci słoneczko!

Kupiłem złotą karetę,

By nią wozić cud-kobietę,

Kareta złotem opływa,

Lecz i tak się nie umywa,

Do księżniczki, którą wiozę.

Zmieniłem koła na płozy,

Niechaj powóz lekko płynie,

Po naszej śnieżnej krainie,

Gdy do domu już dotrzemy,

To się szczęściem upijemy!

Znowu przyszedł dzionek nowy,

Oby był on odlotowy,

Ulecimy hen nad chmury,

Zerkniemy na ludzi z góry,

Pod chmurami pobujamy

I marzeniom się oddamy.

Jak to pięknie sobie latać,

Od krańca, do krańca świata,

Nic nie robić, bujać w chmurach

I spoczywać na laurach.

Wczoraj trochę mnie olśniło,
Kiedy słonko zaświeciło,
Zamiast jakichś nart, czy sanek,
Zakupiłem wina dzbanek
I gdy będzie zła pogoda,
Winko mi radości doda!
Zapraszam na poczęstunek,
Bo to mocny, przedni trunek!

Kiedy piecyk przeczyściłem,
To się trochę się natrudziłem,
Teraz widać dym w oddali,
Jak się równo u mnie pali,
Choć sąsiedzi wciąż się żalą,
Że... w mym piecu diabli palą.
Idę spojrzeć w lustro z rana,
Czy wyglądam na szatana?

Pędzi srebrny wóz po niebie,

To mój rydwan mknie do Ciebie,

Wóz z przepięknych gwiazd srebrzystych,

Jak Twych oczu spojrzeń czystych,

Drogę srebrny księżyc znaczy,

Bo tak pragnę Cię zobaczyć,

Że nie zważam na komety,

Meteory, czy rakiety,

Które plączą się po niebie...

Tak mi śpieszno jest do Ciebie!

Słonko wschodzi, piec się pali,
Ja samotny, Ty w oddali,
Lecz gdy srogie mrozy miną,
Wtedy spotkam się z jedyną,
Przywiozę róż pełen wóz,
Zapomnę co ziąb i mróz,
Gdyż mam pewność i nadzieję,
Że Twój dotyk mnie rozgrzeje.

W którym okresie żyło ci się najlepiej?