to takze kwiecien Mr. Eliot

[Margot]

zaperliła się wierzba zielonymi pączkami
małe krople nadziei trysną liśćmi nie łzami

[wwww]

Margot, a co my dziś z tymi wierzbami? Przed chwilą wkleiłem wierszyk dla Fobiaka, też z wierzbą w tle.


ps. Dusza towaru ma wartość, oczywiście.

ps2. A jaka wartość ma sama dusza? (Załóżmy na moment, że jest.)

ps3. Ma jakąkolwiek?

ps4. Śmiem wątpić. Przekonaj mnie, że jest inaczej.

[Margot]

Zakładając, że dusza jest, hmm ... odpiszę Ci o tem potem.


A jak Ci się widzi moja miniaturka, Radosławie?

[wwww]

Małgorzato, dla mnie o na jest rozbuchana. Zbyt dużo jak dla mnie ozdobników w dwóch wersach.

ps. Obdzieliłbym nimi cały wierszyk jakiś potężny.

ps2. No, może nie taki potężny, powiedzmy, na jakieś 50 stron w formacie A4.

ps3. Bardzo się ciesze, że wróciłaś i piszesz.

ps4. Czekam, wklejaj dalej. Módl się i pracuj, jako i ja pracuję.

[Margot]

Hej, miło mi. Ja zawsze ora et labora.

[wwww]

Małgorzato, orka, orka i jeszcze raz orka.

ps. Kurwa !!!!! Jak ja nigdy nie lubiłem pozytywizmu !!!!!

ps2. A teraz zaczynam go powoli rozumieć i co więcej, zaczynam go cenić.

ps3. Jak nic, schodzę na psy.

ps4. A co z romantycznością?

ps5. Co wtedy z platonizmem?

ps6. Gdzie to tam upchnąć i jak?

ps7. Przecie praca nas wykończy.

ps8. Małgorzato? A może by tak odrobina relaksu?

ps9. Co ty na to?

[Margot]

Cholera, ten dwuwers nie jest do Ciebie, wuwuwuwu.

[dean]

Tak, tak... Jako papa Eliot rzecze... Najokrutniejszy miesiąc to kwiecień...

[cebreiro]

Zupełnie przypadkiem, nawet nie w odniesieniu to Twojego dwuwersu, natchnięta zostałam myślą, że stęskniłam się za haiku. Czuj się inspiracją