nieodgadniona

[rif notsel]

twoja twarz - iluzja myśli
naprężonych do granic widnokręgu

w sobie noszę
to wszystko

kiedy Cie widzę
kiedy na Ciebie patrzę
ocean popełnionych błędów
wiesz jak to boli

tylko nie pocieszaj
spójrz na mnie
spójrz proszę

znoszony frak
nie chce na wieszak
wytarty z plwocin

ściana płaczu
nie potrafię się przebić
z kropli zmutowanej soli
zamglony obraz wyciska kryształy
nadzieja im matką
idioci

potrafisz zabijać i wskrzeszać
jadę na dopalaczu
znam wzór chemiczny
reszta zostaje zagadką