nie po raz pierwszy pytam
gdzie się kończysz a ja zaczynam
gdzie się łamiesz ty a gdzie ja
i czemu nam tak (nie) wyszło

że ciągle razem a jednak osobno
jeszcze nie dwoje choć już nie jedno
gdy wspólna kawa co rano parzy
i łóżko nadal do podziału

niby za duże a nagle zbyt ciasne
gdy układamy twarz przy twarzy
lecz każde innych szuka światów
i coraz więcej w nas żalu

rosną pretensje do boga co zdaje
się mieć jak my dwie twarze
gdzieś za tą pierwszą innej grymas
co w imię swoje trwać każe

mimo że kochać coraz trudniej
a wspólne życie jak wyrok choć wiemy
że spala i piecze samotność we dwoje
gdy odebrano nam wszystkie nadzieje

i dzieci mieć nigdy nie będziemy
choć zaciskamy powieki i pięści
choć złorzeczymy na zmianę się modląc
na zawsze samotni we dwoje







































































































bliźnięta syjamskie