gdybyś mnie nie dotykał w czułe
krajobrazy na pewno bardziej chimerycznie
nie przeglądałabym się w lustrze parując
ponad nierozsądną pikanterię oprawy nie rozumiesz
że nauczyłam się

od ciebie ukrywać w złożonym
wniosku o odtajnienie całuśnych aktów
niepokolorowanego na brąz zęba towarzysza
breżniewa spróbowałam szarmancko
obejść w nieprzyzwoicie czarnej
polewce wysyłanie na jesienne manowce
nasze luźno splecione

oddechy chociaż ja ciebie tym bardziej i ciągle
tak samo jak ty mnie przydałoby się

(zaoszczędzić niewybujale ściętej sośnie nie wieszać
na niej zamiast super ekskluzywnie odpalonej bomby
nie posądzonych o wysłanie koszyka na grzyby w powietrze dżihadystów
i normalnie podkreślić)

nie mam
w dupie
















































































































































































































tylko na zdjęciach